“Kendini, içindeki sana ait diğer sesleri, kalbinin kulaklarıyla dinleyecek kadar sevebilir misin?” ~ Elizabeth Cogburn Sensorimotor Psikoterapi Farklı müdahalelerle travma...
Söz de Sınar İnsanı…
Fısıltıyla söylenmese dahi sırf muhataplarının sağırlığından sesi kesilen cümleler dolaşır bazen havada. Öyledir, kocaman kocaman harflerle söylenir de alıcısı pek olmadığından...
İmkân Dahilinde Tercih!
Evlâdüıyal ya da yanımızda, yöremizde yaşayan herhangi biri, yaşı kaç olursa olsun bir şekilde sınavlarla boğuşup duruyor...Eğitilip öğretilebilmek, Bir meslek sahibi...
Şahidiz! Hayra da Şerre de…
Takat Ey Halim...İnsanız... Görünenden daha çok görünmeyenden ibaretiz esasında. Bedeni masaya yatırıp en ince ayrıntısına kadar haritalayıp inceleyebilen bilim henüz...
Birlikte Ölüyorsak Birlikte Yaşadığımızdan…
Sözü tarta tarta, günlerdir yazıp yazıp silmek... Öyle günlerdeyiz ki; sözün mahcubiyet yaşatmayacağı yüzün kalması neredeyse imkânsız.Birilerinin akan kanının, diğerleri için...
Yüreği Tüketen…
Kendine dar geliyor insan..."Darboğazdan" geçmek için iyice daralmak lazımdır belki...Öyle ki; aldığın her nefes dahi kirli gibi/sanki...Gittikçe küçülen dünyanın "daralan"...
Kilit Taşı…
"Ey gönül gel düşme gam girdabına Derya- dil ol, ko biraz esip savursun böyle kalmaz rüzgar"Bu beyt, aldığı yeni görev...
Belki Kalplerini de Vermişlerdi; Kim bilir?
Amerika... Biliyorsunuz, İspanya adına çıktığı ilk seferde Kolomb'un vardığı ama Bir türlü keşfedemediği büyük toprak parçası...Sonrasında Portekizlilerin de ayak bastığı...
Hep Zihin Siper Olacak Değildi Ya…
Ani bir kararsızlıkla karar verip sonra da kararlarını tek tek karalayan biri olarak izninizle yazıyı rafa kaldırıp tıpkı gündem gibi bölük...
Saf Olmak,Saf da Kalmak…
Öyle işte... Bir memleketi ya da şehri hatta mahalleyi dokusundan hatta insana dokunuşundan...İnsanları ise galiba "bakışından" sevmeye başlıyorum ben... Düpedüz...
Uğultuya kürek Çekmek…
Sözü, neresinden tutsak elimizde kalıyor... Zira söz söyleyen, söz söylenenden çok bu devirde.Rikkatle bakarsak görürüz...İnsan, söyleyemediği her sözcük için derin bir...
Nazar Eyle…
En alt merdivenden yukarı doğru yılgın bir bakış... İnceden yağmur ve herkeste bilindik sabah telaşı... Metrobüs yolu diyeyim siz anlayın.Öncesinde...
Neylersin?
İnsanların ne dediğinden ne demediğini de anlarız deyip duruyorum ya hani, dahasıYapıp ettiklerinden bir bakıma yap (a)madıklarını da anlarız diyelim...
Tecelli…
"Aldanmak için inanmak gerekiyor...İnanmak için sevmek ...Varsın sevdiğimiz yerden incelsin hayat..."Diyebilmişim en son.Keşke kaldığı yerden başlayabilse insan.Lakin olmaz ki; sen...
Gördüğün gibi…
Valla bu yazıda biraz halleşelim diyorum sizinle. Belki halden anlayan bulunur kim bilir?Şimdi, yazmaya gündüz kuşağında TV açıp birkaç program...
Sınırları Sığ Bu Dünyanın…
Sonbaharın serin günlerinde son bir gülücük gibi çıkan güneş, değil havayı insanın içini dahi ısıtmıyor mu Allah aşkına?Böyle günlere dost...
Nimete Çarpılmak…
Cam kenarı çocuğuydum ben. Galiba yalnız uyuyabileyim diye anneannemin bulduğu çarelerden biriydi bu...Kocaman ahşap bir evin ocağı yanan odasında cam...
Ölçü; zerre miktarı!
İnsan ne diyeceğini bilemediğinde ne demeyeceğini iyi bilir ya hani, şu sıralar yazmak benim için böyle bir hal. Bir halleşmenin...
İmkan( sız) mı?
Bir demirbaş mevzu olarak mevsimlerin her yöntem kullanılarak öğretildiği müfredattan mevsim normallerini pek içine sindiremeden nasıl mezun olmuşuz bilmiyorum. Yazın sıcak, kışın...
Göze Yabancı, Kalbe Aşina Olmak…
Tanıdığım yüzlere benzemediğinden değildi bu bildik mahalde onu fark edişim.Zaman daraldıkça daralan bir yüreğin sıkıntısını hiçbir yere yetişememiş,Ve hiçbir şeye...