Kategori: Genel

Sözü, neresinden tutsak elimizde kalıyor…  Zira söz söyleyen, söz söylenenden çok bu devirde. Rikkatle bakarsak görürüz… İnsan, söyleyemediği her sözcük için derin bir nefes alıp verir çoğu zaman. Sözünü sakındığında

En alt merdivenden yukarı doğru yılgın bir bakış… İnceden yağmur ve herkeste bilindik sabah telaşı… Metrobüs yolu diyeyim siz anlayın. Öncesinde ne düşünüyordum bilmiyorum ama o andan itibaren merdivenlerin hemen

İnsanların ne dediğinden ne demediğini de anlarız deyip duruyorum ya hani, dahası Yapıp ettiklerinden bir bakıma yap (a)madıklarını da anlarız diyelim mi? Sürekli konuşan, bir türlü susmayı beceremediğini  Öfkesine hâkim

“Aldanmak için inanmak gerekiyor… İnanmak için sevmek … Varsın sevdiğimiz yerden incelsin hayat…” Diyebilmişim en son. Keşke kaldığı yerden başlayabilse insan. Lakin olmaz ki; sen dursan zaman durmaz!  Öyledir ya,

Valla bu yazıda biraz halleşelim diyorum sizinle. Belki halden anlayan bulunur kim bilir? Şimdi, yazmaya gündüz kuşağında TV açıp birkaç program izlemiş birinin kafasının bulanıklığıyla başladığımı bilmenizi isterim öncelikle.  Daha

Sonbaharın serin günlerinde son bir gülücük gibi çıkan güneş, değil havayı insanın içini dahi ısıtmıyor mu Allah aşkına? Böyle günlere dost muhabbetinde yakalanmak ayrı güzeldir hani. Öyle bir gündü. Dinlemenin

Cam kenarı çocuğuydum ben. Galiba yalnız uyuyabileyim diye anneannemin bulduğu çarelerden biriydi bu… Kocaman ahşap bir evin ocağı yanan odasında cam kenarı bir somya… Ay görebileceğim bir yerde durur, yıldızlar

İnsan ne diyeceğini bilemediğinde ne demeyeceğini iyi bilir ya hani, şu sıralar yazmak benim için böyle bir hal. Bir halleşmenin dahi halini beyan edemediği günlere kaldık şu ahirde. Tarih, insana

Bir demirbaş mevzu olarak mevsimlerin her yöntem kullanılarak öğretildiği müfredattan mevsim normallerini pek içine sindiremeden nasıl mezun olmuşuz bilmiyorum.  Yazın sıcak, kışın soğuk olmayacak! Hatta kar, yağmur ve güneş paşa gönül

Tanıdığım yüzlere benzemediğinden değildi bu bildik mahalde  onu fark edişim. Zaman daraldıkça daralan bir yüreğin sıkıntısını hiçbir yere yetişememiş, Ve hiçbir şeye yetememiş birinin anlamasından daha doğal ne olabilirdi ki?